El clavel

O inspiracji i sposobie jej przechowywania

2012-02-29T09:34:00.001+01:00

Myśląc od czego zacząć czytam ostatnie blogowe nowości i przyglądam się delikatnej mgiełce, jaka unosi się znad kubka herbaty. Po wczorajszym wiosennym dniu nie ma śladu, rano spadł śnieg, a obecnie nie ruszysz się z domu bez parasola. Zaczął się tydzień, który z założenia może być przyjemny i twórczy. Czekają mnie wolne od zajęć dni i ciągle myślę, jak ich nie zmarnować, by zrobić jak najwięcej się da, by za tydzień móc przyznać samej sobie, że tego czasu nie zmarnowałam. Czas na herbatę. Mgiełka całkiem zniknęła.

Czy zastanawiacie się czasem skąd się biorą nasze pomysły, gdzie znajdujemy inspiracje i jak to się dzieje, że potrafimy z niczego stworzyć coś, co będzie użyteczne, bądź po prostu nacieszy oczy? Ja owszem. Fascynuje mnie działanie ludzkiego umysłu, który z na pozór niepasujących do siebie rzeczy potrafi stworzyć mapę pojęć, siatkę skojarzeń, które powiązane ze sobą dają zaskakujące rezultaty. Bywa, że inspiruje nas przyroda, jej dźwięki, kolory, kształty... przywilejem jest umieć z niej czerpać. Kiedy indziej tym zalążkiem nowego pomysłu stają się ludzie, nasze rozmowy czy spostrzeżenia.

Każdy pomysł jest cenny, zasługuje ma uwagę, przeanalizowanie i refleksję. Nie każdy można później wykorzystać, ale każdy prowadzi do nowych rozwiązań, przybliża nas do czegoś, co stanie się czymś ważnym. Sama nie wiem, kiedy natrafię na inspirację. Kiedy jakiś szczegół uruchomi tę skomplikowaną procedurę, która doprowadzi do skonstruowania nowego mi rozwiązania.

Od niedawna mam gdzie te wszystkie pomysły notować. Stworzyłam niewielki, mieszczący się w torebce szkicownik, który staram się zawsze nosić. Uszyłam również do niego etui, aby chronić delikatny papier przed zniszczeniem.

Burda po raz pierwszy... ale czy ostatni? Bluza

2012-02-24T19:06:00.001+01:00

Odkąd mam manekin wzrosła moja motywacja do szycia ubrań, dlatego też spróbowałam wykroju z Burdy Szycie krok po kroku nr 2/2011 model 6B. To druga rzecz z Brudy jaką zaczęłam szyć, ale pierwsza jaką skończyłam (dzianinowa sukienka wciąż czeka na swoją kolej, ponieważ póki co nie umiem jej dopasować). Wykrój jest prosty, opis szycia również więc uszycie jej zajęło mi jedno popołudnie. Według opisu jest to bluzka szyta z dżerseju, ale w związku z tym, że wykrój tworzy dość obszerną bluzkę, postanowiłam zastosować nieco grubszy materiał i zrobić z niego luźną bluzę. Grafitowy materiał przeszywany jest srebrną błyszczącą nicią i kosztował całe 7,50zł :) zatem jest to bluza za grosze uszyta w jedno popołudnie :))))

Nie wiem czy tylko ja tak mam, ale w szyciu z Burdy zniechęca mnie zawsze dobór rozmiaru ubrania. Mimo iż swoje wymiary znam ;) to nie potrafię się wpasować w ich rozmiarówkę. Do chudzielca mi daleko, ale nawet 36 jest za duże. Nie mam niestety takiej wiedzy, żeby zorientować się w porę i zmienić wykrój tak, żeby 'pasowało', więc w rezultacie przed przerysowaniem z arkusza części wykroju siedzę nad nim i siedzę próbując wykombinować, co by tu wybrać, żeby było dobrze... Kończy się niestety na tym, że mimo moich starań muszę zwężać, a to sprawia, że maszyna ma wolne do czasu, aż nabiorę sił do kolejnego starcia z Burdą ;)

Kończąc dodam tylko, że ostatnią zgadywankę rozszyfrowała niw@ zgadując, jak nazwałam manekin. Zatem to cudo na zdjęciu obok to moja JANINA (dla przyjaciół Jasia = J+asia) prawda, że podobnie? ;))))) Gratulacje!

Manekin i zgadywanka

2012-02-18T14:21:00.001+01:00

Ostatnio pisałam, że szycie pochłania mnie bez reszty i nie kłamałam (właśnie skończyłam pierwszą rzecz uszytą z Burdy!, ale o tym nie dzisiaj). Kremowy, drewniany manekin, który stoi w moim pokoju od Sylwestra mówi sam za siebie. ;) Każdy kto szyje z manekinem chyba zgodzi się ze mną, że to niezła zabawa przypinać, układać i marszczyć materiała na 'kimś', kto nie marudzi, w kogo można 'niechcący' wbić szpilkę... POEZJA! ;) Z tymi szpilkami żartuje, bo tak naprawdę to szkoda mi Jej. Tak ;), mój manekin jest kobietą i ma imię podobne do mojego (w końcu mamy te same wymiary tu i ówdzie) ;)

I w związku z tym chciałam zorganizować szybkie candy-zgadywankę. Jedyna rzecz jaką trzeba zrobić, to pozostawić pod postem komentarz z odpowiedzią na pytanie: Jak nazwałam swój manekin? :)))) Pamiętajcie o wskazówce powyżej. Dla osoby, która jako pierwsza poda prawidłową odpowiedź otrzyma chustecznik widoczny na zdjęciu (ja w torebce noszę taki sam). Oczywiście udział w zabawie może brać każdy, ważne by nie posiadając bloga pozostawić swój e-mail. Powodzenia!

O utraconej wolności i tęsknocie za szyciem

2012-02-13T15:15:00.000+01:00

Dzisiaj na wstępie chciałabym podziękować wszystkim Wam za komentarze, które zawsze przyjemnie mi się czyta. :) Miło mi, że są wśród Was stali bywalcy, ale również witam tych, którzy są tu po raz pierwszy. :)))

Ostatnio, mimo iż we Wrocławiu śniegu jak na lekarstwo, nie sposób zapomnieć jaką mamy porę roku. Jako że marznę bardziej niż inni, wyjątkowo dokuczają mi te kilkunastostopniowe mrozy. Najchętniej nie wychodziłabym na zewnątrz . Od paru tygodni jest po prostu ZIMNO!!! Dlatego, kiedy tylko trafia mi się wolny dzień staram się go spędzić czynnie, ale w domu ;)

Tak też było ostatnio, kiedy miałam aż trzy dni na szycie. Jak może ktoś z Was zauważył ostatnimi czasy ten blog głównie tyczy się szycia. Cóż mogę powiedzieć? Nic nie mogę na to poradzić. Wokół mnie tyle inspiracji, a miłość do pięknych tkanin i możliwości jakie dają nie gaśnie :) Beznadziejna sprawa po prostu! ;) Tak więc w ciągu tych trzech dni udało mi się nadrobić część zaległości, które przez ostatni miesiąc rosły w oczach - dosłownie! Sterta szmatek do przeszycia, czy też skrócenia już się przewracała! Jeszcze przed Świętami zaczęło mi brakować czasu na cokolwiek. W ogóle to mam wrażenie, że ostatnie półtora miesiąca cały czas siedziałam w książkach (kserach;)) bądź przy projektach na studia. Okropny czas, ale grunt, że już za mną! :)))))))))))

Otóż wracając do szycia. W te trzy dni wiele nadrobiłam oraz uszyłam całkiem nowe rzeczy. Mianowicie uszyłam nową torebkę oraz etui na obiektywy. Torebkę obmyślałam długo, natomiast jej wycięcie i uszycie zajęło mi jeden dzień. Całość wykonałam z granatowego, sztywnego dżinsu, bawełnianej, kwiecistej podszewki (którą wprost uwielbiam!) oraz zapięcia magnetycznego. Mimo swoich niewielkich na pierwszy rzut oka rozmiarów, torebka pomieści zeszyt formatu A4.

Etui na obiektywy uszyłam zaś ze skrawków pomarańczowo-czerwonej kraty, brzoskwiniowej podszewki, ociepliny, granatowej tasiemki oraz drewnianych koralików.

To tyle na dzisiaj. :) Oby mrozów dobiegł kres! Pozdrawiam, El clavel ;)

Granatowa spódnica

2012-02-04T16:49:00.000+01:00

To ostatnia sesja z udziałem interesującej ściany, która teraz ma już kolor brzoskwini. Nad tą spódnicą spędziłam cały dzień. Z wierzchu biało-granatowa bawełna, od środka zaś granatowa podszewka. Całość trzyma się w pasie na 5cm gumce, a rypsowa tasiemka przyszyta jest do boków spódnicy.

Mimo iż kraciasta tkanina jest cienka i delikatna, to dzięki wszytej podszewce spódnica trzyma kształt stożka. :)

Bluzka MOTYL - tutorial

2012-01-04T21:09:00.000+01:00

Przeglądając zeszłoroczne zdjęcia natknęłam się na jeszcze dwie sesje na 'nietypowej ścianie', o której pisałam latem. Pierwsza z nich to bluzka motyl, którą szyłam z delikatnej, ażurowej dzianiny. Tegoż lata w wielu sklepach moją uwagę przykuwały kwieciste, łąkowe spódnice, sukienki, czy bluzki. Jedna z nich miała właśnie taki oto kształt:

JAK JĄ USZYĆ:

To łatwa do uszycia bluzka, a przy tym bardzo efektowna. Jak widać powyżej powstała z jednego kawałka materiału, złożonego od góry. Boki tkaniny (od ramion do samego dołu) obcięłam w wyraźny łuk, materiał podwinęłam i obszyłam. Tak samo obszyłam dół bluzki. Dekolt wycięłam ze zrobionego wcześniej szablonu z innej ulubionej koszulki i również obszyłam go podwijając materiał. Na koniec całość ułożyłam równo na stole lewą stroną do środka i spięłam szpilkami. Kredą krawiecką obrysowałam talię używając ulubionej bluzki jako wzoru. Na koniec obrysowane części przeszyłam na prawej stronie prostym ściegiem (rozpoczynając od wysokości biustu). Ot tyle! :)

Na wykonanie tej bluzki wystarczy metr bieżący materiału. Ja miałam go trochę mniej, dlatego też moja bluzka przy rękach wyciągniętych do boku sięga tylko do połowy długości od ramienia do łokcia. Myślę, że równie dobrze może sięgać łokcia, wówczas falbana, która układa się po boku będzie większa. :)

Mam nadzieję, że opis wykonania bluzki jest jasny. W razie wątpliwości - służę pomocą! :)))

Świąteczna wymiana

2012-01-03T21:04:00.000+01:00

Dzisiaj chciałabym się z Wami podzielić zdjęcia świątecznego prezentu, jaki dostałam od Piwi. Uzgodniłyśmy, że będzie się on składał ze słodkości, przydasi i czegoś zrobionego własnymi rękami. Oto przydasie, biżuteria i choinkowa zawieszka, którą od niej dostałam. Dziękuję!!! :)

Natomiast ja przygotowałam dla Piwi chustecznik, trochę drobiazgów oraz małą torebkę, nad której wykończeniem spędziłam ładnych parę godzin :) Ojjj, ciężko się z nią było rozstać! ;) Ale najważniejsze, że paczka dotarła na czas, a Piwi jest zadowolona :)

Czarna torba

2012-01-02T13:44:00.001+01:00

Drugi stycznia dwa tysiące dwunastego roku. To idealny czas na tworzenie corocznego planu - tzw. listy postanowień noworocznych. Wy je robicie? A jeśli tak, to czy potraficie spełnić te wszystkie postanowienia? Ja raz tak próbowałam i z dziesięciu punktów odhaczyłam dwa.......

Moimi postanowieniami będą zatem jedynie takie oto hasła:

NIE ODKŁADAJ NICZEGO DO JUTRA!

oraz

TWÓRZ ZAWSZE WTEDY, KIEDY MASZ NA TO OCHOTĘ!

Wstęp noworoczny - odhaczony, zatem przejdźmy do głównego tematu tego postu - szycia :) Jest to czarna płócienna torba z kwiecistą podszewką. Powstała na zamówienie, z powiększonego wykroju vpp. :)

To tyle na dziś. Pozdrawiam Was wszystkich gorąco i życzę Szczęścia w Nowym 2012 roku!

Portfelik

2011-12-04T10:59:00.000+01:00

Kiedy na początku szyłam małe torebki, już wtedy myślałam, że potrzebny jest do nich mały portfelik. Taki, w którym zmieszczą się pieniądze, kilka kart i bilety. Uszyłam więc takie maleństwo, by moja torebka nie była wypchana, a jednocześnie miała wszystko, czego potrzebuję. :)

Portfelik zrobiłam z surowego płótna i bawełnianej lamówki.

Okładka na szkicownik

2011-11-10T18:34:00.000+01:00

Okładka ta powstała z myślą o osobie, która ma talent plastyczny i uwielbia szkicować. Kupiłam zatem szkicownik formatu A5 i 2 birmaty, poszukałam skrawków pasujących do siebie materiałów i tasiemkę do kompletu. Całość wymierzyłam i zaczęłam szyć. Praca szła dosyć sprawnie do momentu, kiedy dwie części okładki z birmatami w środku miałam ze sobą połączyć. Okazało się, że to niewykonalne! Format A5 jest za długi i nijak nie zmieści się pod ramieniem maszyny (jeśli wiecie o co mi chodzi ;)). Musiałam więc całość zakończyć ręcznie... grrrrr!

Jak widać na zdjęciu powyżej, całość zawiązywana jest na bawełnianą tasiemkę. W tylnej części okładki znajduje się kieszeń na notes-szkicownik oraz mała podłużna kieszonka na ołówek, w przedniej zaś (czego na zdjęciach nie ma ;)) jest druga kieszonka na gotowe szkice.

Okładka na segregator

2011-10-28T20:50:00.000+02:00

Przez ostatni miesiąc nie miałam czasu na pisanie postów, czy śledzenie tego, co tworzą inni. Zaczął się rok akademicki i zaczął się brak czasu... ;) Żeby umilać sobie godziny spędzone na uczelni uszyłam pokrowiec na stary segregator. Mówiąc stary mam na myśli dziecięca okładkę, która nie przystoi 'poważnej' studentce ;)))) Wzięłam więc kawałek materiału w zieloną kratę - mojej ostatniej, wielkiej zdobyczy - i uszyłam. Przód okładki zdobi okrągłe, soczyste jabłuszko, a w środku znajduje się kilka mniejszych i większych kieszeni na kartki, karteczki, długopisy itp. Prawie całą okładkę uszyłam na maszynie: najpierw kieszonki, potem zszyłam lewą część okładki i górę prawej, by na końcu (po założeniu okładki na segregator) zeszyć ręcznie ostatnią jej część. Teraz nie straszne mi już długie godziny wykładów......

Fartuszek w stylu Jane Austen

2011-09-24T20:17:00.001+02:00

Oto kolejna z rzeczy sfotografowanych "na ciekawej ścianie" przez Marzenciuka ;) Tym razem jest to fartuszek inspirowany filmem "Rozważna i romantyczna" z Kate Winslet i Emmą Thompson w rolach głównych. To właśnie Emma Thompson wcielająca się w postać starszej siostry - Eleonory przykuła moją uwagę, a raczej to, co miała na sobie:

źródło

Widzicie ten piękny fartuszek z naturalnej tkaniny, odcinany pod biustem? Właśnie taki postanowiłam uszyć dla siebie. Kupiłam kawałek lnu w kwiaty, pomyślałam, naprułam ile się da (niestety ;)) i oto on :)

Uszyłam go w prosty sposób. Z dwóch prostokątów i lamówki, którą zrobiłam z tego samego materiału - zaprasowałam materiał na lewą stronę. Z tyłu zapinana jest na czarny guzik. To był pierwszy guzik i dziurka jaką uszyłam na maszynie ;) Najgorsze było marszczenie, ale w końcu się udało :) (po dwóch pruciach) ;))))))

To na tyle moich szyciowych nowości :))) Udanego weekendu!!! Kto wie, może z filmem Jane Austen? ;)

Torebka vs herbaciarka

2011-09-21T10:52:00.000+02:00

Wymianka - nigdy nie brałam udziału w takiej blogowej zabawie, aż kilka tygodni temu dostałam mail od Dzieła Madame, która taką wymiankę mi zaproponowała. Zapraszam Was do obejrzenia jej prac tutaj. Oto co dla niej przygotowałam:

- trochę słodkości i przydasie:

- torebkę w kolorach beż i brąz:

Ja natomiast dostałam piękną herbaciarkę z kwiatowym wzorem, słodkości i serwetki :) Bardzo dziękuję!, przy najbliższej okazji ich użyję. A co do herbaciarki? Już się zadomowiła :)

Bluzka (prze)szyta na miarę.

2011-09-09T22:52:00.001+02:00

Przeglądając Wasze blogi widzę, że nie tylko ja mam słabość do pięknych tkanin, tych kupionych cudem w sklepie czy secondhandzie. :) Przyznam szczerze, że te moje najładniejsze tkaniny pochodzą właśnie "z drugiej ręki" i muszę powiedzieć, że nawet mnie to cieszy. Bowiem, jeśli kupuję materiał w sklepie z tkaninami zawsze potem mogę sobie wypominać, że kupiłam za mało, że mogłabym uszyć z niego coś jeszcze, a tak wiem, że więcej materiału nie było i mam spokojną głowę. ;) Proste!

Czasem poza tkaninami uda mi się znaleźć coś wartego przerobienia, zwężenia itd. Krótko mówiąc znajdę coś, co po niewielkim liftingu nadaje się jeszcze do noszenia. Tak było w przypadku tej bluzki. Widziałam ją pewnego razu w sklepie na wieszaku, taką niepozorną, troszkę poprutą i za szeroką. Dopiero za drugim razem, kiedy zorientowałam się, że ona na mnie czeka ;), postanowiłam ją kupić i odrestaurować :)))) Zwęziłam ją w talii, a tam gdzie była wystrzępiona (co widać na zdjęciu obok), naszyłam bawełnianą, brązową tasiemkę. Żeby nie było nudno zrobiłam to ściegiem zygzakowatym. Całość odzyskała to coś - ten piękny, kwiecisty materiał zyskał nową ramę w postaci brązowej lamówki, dzięki której lepiej się prezentuje. :)

Zdjęcia, na których jestem ja, są autorstwa Marzenciuka, który coraz lepiej radzi sobie z aparatem :) Jest to część sesji z moimi zaległymi ubraniami, o których wspominałam tutaj. To jeszcze nie koniec relacji z tej sesji!!! ;) Pozdrawiam :)

Zimno. Deszcz. Notes.

2011-09-08T15:53:00.000+02:00

Na zewnątrz ledwo 14 stopni, zimno, deszcz. W taki dzień najlepiej zaszyć się w ciemnym pokoju, pod kocem, z kubkiem mocnej herbaty w ręku, z dobrą książką czy filmem. Taki dzień nie nastraja pozytywnie, sprawia, że ciężko rano otworzyć oczy. Najchętniej spałabym wówczas do południa.

Taki dzień mamy dzisiaj. Szary i ponury. Niezachęcający do wyjścia na zewnątrz. Ja niestety wyszłam.... :(

...i leżę teraz pod kocem, próbując się ogrzać gorącą, pomarańczową herbatą. Staram się przy tym jak najbardziej odwlec sprawy, za które powinnam się zabrać. Niech jeszcze na mnie poczekają, jeszcze trochę poleżę... ;)

W taki dzień nietrudno o czymś zapomnieć, coś przeoczyć. Mam nadzieję, że z nowym notesem, który ostatnio zrobiłam, będzie mi się to zdarzać coraz rzadziej ;)

Zwykły notes ozdobiłam kartką z książki, wcześniej 'wykąpaną' w kawie. Dzięki temu notes jeszcze długo będzie nią pachniał. :) Poza tym na okładce odbiłam kilka literkowych stempli i nakleiłam szydełkowego kwiatka z niebieskim ćwiekiem.

Decoupage

2011-09-07T17:46:00.000+02:00

Dzisiaj postanowiłam podzielić się z Wami moimi pierwszymi pracami w technice decoupage. Przyznam się od razu, że ta technika nie do końca przypadła mi do gustu. Brak mi do niej cierpliwości: a to trzeba poczekać aż wyschnie, by nałożyć kolejną warstwę, wyciąć pieczołowicie serwetkę przy użyciu super ostrych nożyczek, rozrobić klej, polakierować, wszystko potem schnie............. ZA DŁUGO!!! Owszem, czasem coś jeszcze okleję, ale... czasem ;)

Kiedy szyję na maszynie często muszę ucinać nitkę, wiązać ją, pruć, czy też produkować inne tego typu odpadki. W pobliżu muszę mieć zatem 'śmietniczkę', by nie narobić bałaganu :-) W tym celu używam małego, drewnianego pudełka kupionego w Empiku. Ale kto powiedział, że owa śmietniczka musi budzić odrazę i kojarzyć się tylko ze śmieciami?! ;) No właśnie. Moich odpadków od dzisiaj pilnuje kogucik :)

Jak widać pudełko nijak nie zdradza swojej zawartości ;) Kolejna rzecz, to drewniany grzebień. Ponoć długie włosy zaraz po umyciu powinno się rozczesywać takim właśnie grzebieniem, żeby ich nie wyrywać. :) Nie wiem czy to prawda, gdyż póki co owy grzebień schnie :)

Regionalny serwetkowy wzór (podobny jak u koguta) tak mi się spodobał, że postanowiłam zrobić z niego bransoletkę. Ostatnio lubię czerwony kolor, więc drewno tym razem zamiast białego podkładu dostało czerwoną farbę :)

No i na koniec moje ukochane drewniane szpulki. :):):) Tym razem zostawiłam jak najwięcej drewna. Okleiłam tylko fronty szpulek i całość pokryłam werniksem.

Historia zamknięta w albumie

2011-08-31T13:09:00.001+02:00

Każdemu z nas od dziecka towarzyszy fotografia. Narodziny potomka są dla większości rodziców tak niesamowite, że na każdym kroku robią oni zdjęcia swoim maluchom: jak pierwszy raz stanęło na nóżki, w sukience w groszki, w paseczki, z kwiatkiem na głowie, czy z piłką. Dorastając zaczynamy rozumieć ich fascynację. Pochodzi ona bowiem z chęci utrwalenia chwili, tych wszystkich momentów, które zdarzają się tylko raz, a których boimy się zapomnieć. Po latach przeglądając album odświeżamy pamięć i wspominamy te wszystkie miny, sytuacje, rodzinę, przyjaciół z którymi tak miło spędzaliśmy czas...

Dzisiaj staram się doceniać te wszystkie fotografie, które opowiadają historię mojego życia, a których nijak nie mogę pamiętać. Dlatego też zajęłam się tworzenie mojej osobistej historii życia zamkniętej w tych fotografiach - zaczęłam robić album, żeby te wszystkie pojedyncze chwile ułożyć w całość. :)

Przez ostatnie tygodnie oklejałam zwykłe kartki z bloku technicznego szarym papierem. Chciałam aby całość nie przyćmiła fotografii znajdujących się w środku, dlatego też wybrałam ten zwyczajny, prążkowany papier. Zastanawiacie się pewnie dlaczego zajęło mi to 'całe tygodnie', ale odpowiedź nie jest nadzwyczajna. Klejenie tych kartek było nudne, więc na raz robiłam zaledwie kilka sztuk. ;) Przy niedzielnym scrapowaniu przedziurkowałam całość, włożyłam metalowe kółeczka i zaczęłam ozdabiać okładkę. Zrobiłam ją z twardej karty A4 grubości 1mm. Całość ozdobiłam minimalistycznie - tylko wzorzysty papier, tag z napisem Album i kokardka ze sznurka :)

Idea mojego albumu jest prosta. W miarę przypływu zdjęć, mogę zawsze dorobić kolejne karty i wymienić kółka na większe. Podoba mi się funkcjonalność tych scrapowych kółek, które zawsze można wymienić albo użyć do zupełnie innych rzeczy :)

Letnia piżama

2011-08-21T20:15:00.000+02:00

Pamiętacie, jak pisałam, że zamiast metra dzianiny na piżamę dostałam tylko 85cm? Zastanawiałam się wtedy, czy taka ilość starczy i dzisiaj mogę powiedzieć... że jeszcze mi tego materiału zostało ;)

Wykrój na piżamę zrobiłam z innej piżamy, którą bardzo lubię. Zwęziłam tu i ówdzie oraz trochę przedłużyłam nogawki. Całość obszyłam satynową lamówką, której już nigdy nie kupię! Czy da się ją przyszyć w taki sposób, żeby całość dziwacznie się nie pokręciła? Mimo starań, spinania szpilkami, a nawet fastrygowania (!) mi to się nie udało. Nie wiem czy jest na to jakiś sposób. A może to właśnie tak ma wyglądać? Nie mam pojęcia. Ja z całą pewnością z niej zrezygnuję i na przyszłość zwiedzę całe miasto w poszukiwaniu odpowiedniej, BAWEŁNIANEJ lamówki. Takie są najlepsze:)

Zielona bluzka z guziczkami

2011-08-19T15:29:00.000+02:00

Korzystając z tego, że w pokoju obok odbywa się remont i jedna ze ścian ma w sobie to 'coś', postanowiłam zebrać się w sobie i urządzić sesję zdjęciową. Tematem jej miałam być ja sama w ubraniach, które uszyłam przez ostatnie miesiące, ale których z różnych przyczyn nie zamieściłam na blogu.

Tą zieloną bluzkę uszyłam z bawełnianej dzianiny. Była to moja pierwsza praca z tego typu tkaniną, więc nie było łatwo. Lamówki musiałam zaprasować sama, a to zadanie było arcytrudne! Ledwo się udało. Potem zostało już tylko ozdobienie bluzki, żeby nie wydawała się taka smutna. Przyszyłam więc do niej trzy różnej wielkości guziki obleczone kremowym materiałem w kolorowe kropki.

Jak widać na zdjęciu powyżej Beza, która tamtego dnia chodziła w lekarskiej kryzie, również miała ochotę na zdjęcia ( i na bluzkę, oczywiście ;) ).

Zdjęcia, które zrobił Marzenciuk również obrobiłam w PhotoScape. :)

Torba na zakupy x 4

2011-08-13T10:01:00.000+02:00

Te torby na zakupy uszyłam na zamówienie. Są wykonane z dżinsu i innych "grubych" płócien. Materiał powinien być w mocny, ponieważ torba musi wiele wytrzymać :)

Zdjęcia obrobiłam dzisiaj w nowym programie PhotoScape, który poza podstawową obróbką zdjęć daje możliwość tworzenia kolaży. Jest darmowy i ma polski interfejs, więc warto go wypróbować. Dopiero się go uczę, więc zdjęcia mogą być nie do końca... dobre. Mimo wszystko będę próbować :)

To tyle z moich torebkowych zaległości. Pozdrawiam i życzę Wam pogodnego weekendu! :)

Moja sukienka Seleny

2011-08-06T21:47:00.000+02:00

Tak. Doczekałam się zdjęcia z sesji, na którą szyłam sukienkę Seleny, o czym pisałam tutaj. Bardzo chciałam ją zobaczyć na modelce, a że nie uczestniczyłam w sesji zdjęciowej, tym bardziej wyczekiwałam zdjęcia. Oto ono :)

Po lewej stronie oryginał, a po prawej modelka Katarzyna Zahorodna w mojej sukience :)
Makijaż i stylizacja: Anita Boharewicz.

To była pierwsza sukienka jaką uszyłam, do tego bez wykroju, wzorując się wyłącznie na zdjęciu powyżej. :) Nie jest idealna, ale jak na pierwszy raz myślę, że jest ok ;)

Etui na okulary

2011-07-31T10:45:00.000+02:00

Ponieważ sezon letni mamy w pełni uszyłam kilka pokrowców na okulary przeciwsłoneczne. Niektórzy, w tym niestety ja, mają problem z doborem odpowiednich okularów, bo albo są za duże, za wysokie, albo jeszcze coś jest z nimi nie tak. Zatem, kiedy już takie okulary mamy, to trzeba o nie dbać ;) W takim etui nie groźna im żadna ryska! :))

Na początku uszyłam dla siebie takie oto etui w paski:

Kiedy doszłam do wprawy i wypróbowałam to, co uszyłam, okazało się, że trzeba je trochę zmodyfikować. Teraz okulary nie wyskakują niespodziewanie z etui. :)

A oto dwie wersje męskie:

Wyróżnienie

2011-07-26T13:42:00.001+02:00

Kilka dni temu uśmiech na mojej twarzy wywołał komentarz od Piwi, która postanowiła przyznać mi wyróżnienie, za które bardzo dziękuję! Zajrzyjcie do niej w wolnej chwili. Tworzy wyjątkową biżuterię, ale ostatnio próbuje też innych technik, no i ma candy!!! ;)

Piwi

To wyróżnienie zakłada kilka warunków, między innymi nominowanie innych blogów do tej nagrody, więc oto one:

Raj Lal

mia_mi

Mój dom - Moja ostoja

mi-ju

Kitkowaty

Skrawki wolnego czasu

Strawberries from Poland

Szydełkiem i szmatką

Zwariowany świat Anity

dokąd tupta nocą jeż

Poza nominacją powinno się napisać 7 rzeczy o sobie. hmmm.... Pozwólcie, że zatem nakreślę trochę swój profil osobisty ;p

1. Poza szyciem i fotografowaniem uwielbiam muzykę filmową.

2. Ostatnio mogłabym ciągle oglądać Sabrinę z Harrisonem Fordem i Julią Ormond. ;)

3. Uwielbiam Stinga.

4. Mogłabym zjeść tonę malin.

5. Mój umysł ciągle projektuje nowe ubrania, torby itp., za którymi moje ręce nie nadążają.

6. Czasem lubię wyszukiwać nowe blogi i znajdować dzięki nim nowe inspiracje.

7. A po siódme... mam nową maszynę do szycia!!! Ale o tym innym razem :)

A co takiego powinny zrobić nominowane osoby? Otóż według z góry ustalonych zasad:

- umieścić podziękowania i link do blogera, który przyznał nagrodę
- umieścić logo na swoim blogu
- napisać o sobie 7 rzeczy
- nominować 16 innych blogerów (poza tym, który Wam przyznał nagrodę)
- poinformować nominowanych zostawiając im komentarz.

To tyle, ale jak zauważyliście, 'po swojemu' wywiązałam się z tych zasad. Myślę zatem, że nominowane przeze mnie osoby również zrobią to, co będą uważały za słuszne. :)

Podsumowanie ankiety i nowe metki

2011-07-13T19:19:00.000+02:00

Pamiętacie ankietę, którą rozsyłałam kilka miesięcy temu? Dotyczyła ona pasji i wartości, jaką jest ona w życiu osób dorosłych. Tak więc ankieta się udała :) za co serdecznie wszystkim pomagającym dziękuję, tym niepomagającym również, ponieważ Wy też byliście dla mnie inspiracją :)) W zeszły poniedziałek obroniłam tytuł licencjata pedagogiki i obiecałam, że zaraz po tym wydarzeniu podzielę się z Wami moimi refleksjami.

Musze przyznać, że odpowiedzi, jakie od Was otrzymałam potwierdziły moje przepuszczenia odnośnie zamiłowań/pasji. Osoby, które szyją, decoupage'ują, czy robią coś jeszcze innego, czują się bardziej wartościowe i pewne siebie. Sądzę, że dobrze jest mieć coś, jakieś twórcze zajęcie, które da nam poczucie satysfakcji i wiarę we własne siły. Nieoceniona jest dla nas - prowadzących craftowego bloga, możliwość poznania osób, o podobnych zainteresowaniach, możliwość wymiany doświadczeń, 'podpatrzenia' i zainspirowania się cudzymi pracami. To właśnie blogowanie, czyli przeglądanie stron innych autorów, czerpanie z nich pomysłów, poznawanie nowych technik, jest często nieocenioną motywacją do podejmowania działań artystycznych. I przyznam, że z tym zgadzam się w 100%! Nieraz siadałam do komputera bez weny i jakichkolwiek pomysłów, natomiast blogi innych sprawiały, że moje serce szybciej biło (z zazdrości ;) oczywiście) i automatycznie chciało mi się działać, rzucać wszystkie obowiązki i robić coś wyjątkowego. Jak widać blogi mają magiczną moc :) Zgodzicie się ze mną?

Zmieniając częściowo temat :) - w podziękowaniu za pomoc w napisaniu prac licencjackich postanowiłyśmy z dziewczynami z roku obdarować naszą Panią Promotor prezentem i kartką, której wykonania podjęłam się sama :) Wyzwanie nie lada, bo ja i papier = yyyyyyy... zgrzyt. Myślę jednak, że dałam radę jak na pierwszą zabawę ze scrabookingiem:) Byłam jeszcze przed warsztatami z DLWC, więc moja wiedza ograniczała się do tej z podstawówki :)

Jak głosi tytuł tego postu, moje szyciowe wyroby mają od niedawna nowe, profesjonalne, śliczne metki :) Są one satynowe więc nie ma już obawy, że się spiorą, czy ulegną zagładzie pod wysoką temperaturą żelazka :)))

Poza nimi,jak widać na zdjęciu powyżej, mam nowe wizytówki. Zaprojektowała je moja siostra (dziękuję! :*). A żeby nie niszczyły się w torebce, czy portfelu - uszyłam wizytownik :)

Na zakończenie pożalę się trochę. Planowałam skroić i uszyć dzisiaj bluzkę, na którą materiał kupiłam kilka tygodni temu na wyprzedaży. Jakie było moje zdziwienie, gdy zamiast 100cm zobaczyłam 75!!!!!! Czy Pani w sklepie mogła się aż tak pomylić? Nie sądzę. Zdekatyzowałam co prawda tę tkaninę, ale skurczyć mogła się co najwyżej 5cm. Zmierzyłam inne materiały z tego sklepu i letnią piżamę będę szyć z 85 a nie 100cm. Ciekawe czy będzie to w ogóle wykonalne....

Warsztaty i marynarska torba

2011-07-11T17:53:00.001+02:00

W ten weekend we Wrocławiu odbyły się warsztaty zorganizowane przez Kwiat Dolnośląski, czyli crafterki z Dolnego Śląska. Jak już wcześniej wspominałam, zapisałam się na dwa różne zajęcia: recycling w scrabookingu i uwaga... scrapuszko :) Od początku ta nazwa mnie intrygowała. Okazało się, że scrapuszko to po prostu malutki notesik :) A oto rzeczy jakie wykonałam na tych zajęciach:

Scrapuszka: ;))

Album recyclingowy:

Poza warsztatami dziewczyny z Kwiatu zorganizowały giełdę przydasiową, na której każdy mógł sprzedać i podzielić się tym, czego ma w domu dużo, a czego nie używa. Przyjechało również kilka sklepów ze swoim 'kreatywnym' asortymentem i.... co tu dużo mówić, każda z nas wydała i to sporo :))) Ale cóż zrobić, kiedy widzi się tyle, jakże POTRZEBNYCH nam przydasi? Chyba każda osoba, która posiada tego typu pasję, często traci głowę, gdy widzi taki ogrom kolorowych, malutkich, niepowtarzalnych cudeniek. No nijak nie można się im oprzeć i trzeba kupować! No jak mus to mus!!! ;)

Poza tymi atrakcjami była możliwość podejrzenia różnych technik rękodzielniczych. Nauczyłam się dzięki temu, jak tworzy się spękania w decoupage'u, na czym polega technika pergaminowa, jak zrobić kwadratowe pudełko 'jak ze sklepu'. Jeśli któraś z Was zastanawia się, czy wybrać się na przyszły zlot, podpowiadam szczerze - TAK! Warto wytrzymać tę duszną atmosferę :), żeby pooglądać, nauczyć się i oczywiście pokupować :))))

W sobotę odbyły się konkursy z nagrodami. Należało przygotować w domu dowolną rzecz zgodną z tematem jednej z trzech kategorii. Ja wybrałam "Wspomnienie z wakacji" i cały piątek szyłam torebkę. Mimo dużej konkurencji miałam nadzieję, że ja i moja torba zostaniemy docenione, ale niestety. Tym razem przodował scrabooking, więc obeszłam się smakiem :) Może następnym razem mi się uda!

A torebka - marynarska prezentuje się tak:

A żeby torebka jak najbardziej nawiązywała do tematu, postanowiłam uszyć do niej przywieszkę, czyli pocztówkę z wakacji: :)

To tyle mojej relacji z DLWC. Pozdrawiam Was gorąco! :)

Patent na kolczyki i DLWC

2011-06-22T10:18:00.001+02:00

Dzisiejszy dzień miło mnie zaskoczył. Po ostatniej szarówce i deszczowych chmurach nie ma śladu. Niebo jest czyste a ulice suche. W takie dni zawsze budzę się wcześniej i mam ogromną ochotę na twórczą pracę. Co dzisiaj będę robić? :) Zaprojektuję torbę na scrapowe przydasie, bo wybieram się na Dolnośląskie Letnie Warsztaty Craftowe, które odbędą się 8-10 lipca we Wrocławiu. Będę się uczyć scrapować i mam nadzieję, że nie poniosę całkowitej klęski, bo muszę przyznać, że ja i papier nie lubimy się zbytnio :) W każdym bądź razie torba się przyda. Musi być sztywna i odpowiednia na duży scraperski ;) papier 30x30 i wszystkie rzeczy, które kupiłam ostatnio w Stonogach, czyli czeka mnie wyzwanie. Już się nie mogę doczekać!!! :)

Jak widać na zdjęciu obok wymyśliłam "patent na kolczyki", czyli sposób na ich przechowywanie. Jak większość dziewczyn mam ich sporo tym bardziej, że sama je kiedyś robiłam. Ostatnio zorientowałam się, że mam kilka par, o których nie pamiętam, bo leżą na samym dnie pudełka. Ruszyłam więc głową i teraz już nic mi się nie chowa:) Każdą parę włożyłam do osobnego, strunowego woreczka a całość zapięłam metalowym kółkiem 32mm do scrabukingu. Całość ułożyłam kolorystycznie i teraz nie mam problemu z dobrem kolczyków do stroju. Dobry pomysł, prawda? :)

Ostatnio jadąc tramwajem wypatrzyłam, że sieć sklepów z materiałami wyprzedaje swój asortyment. Czym prędzej więc wysiadłam i... przepadłam. Tkaniny po 5zł za metr, guziki po 5groszy!!! Obkupiłam się więc za wszystkie czasy, odwiedziłam te sklepy bowiem 4razy :):):) Ot takie małe szaleństwo, ale wiadomo przecież, że nam crafterkom "wszystko się przyda" ;)) Poniżej są zdjęcia z pierwszego mojego wypadu, do tychże sklepów i kilka lamówek bawełnianych, które wypatrzyłam w jednej pasmanterii, dodam, że nigdzie takich nie mają, więc... zaszalałam.

Podsumowując tkaniny, guziki i wszelkiego rodzaju tasiemki to mój nałóg i kupuję je przy każdej okazji. A w związku z tym, że te rzeczy czasem u mnie leżą i czekają miesiącami na wykorzystanie, postanowiłam podzielić się nimi na giełdzie przydasiowej na DLWC. Swoją drogą to ciekawe, czy się spotkamy, któraś z Was się tam wybiera? Jeśli tak, do zobaczenia! Już nie mogę się doczekać tej twórczej atmosfery! :)

Pocieszenie i etui na laptop

2011-06-10T13:14:00.000+02:00

Dzisiejszy poranek był dla mnie inny niż ostatnie. Wstałam o której chciałam, robię tylko to, na co mam ochotę. Przez trzy tygodnie ciężko pracowałam, pisałam pracę, robiłam projekty, itp. itd. Było ciężko, sennie, wręcz wyczerpująco. Ale opłacało się:)

Od dzisiaj mam więcej czasu, dlatego też wracam do mojej internetowej rzeczywistości. Popijając herbatkę od Piwi, chciałabym pokazać, jaką niespodziankę mi sprezentowała. Otóż w jej candy wygrałam nagrodę pocieszenia. Oto ona:

Nie umiem opisać, jak bardzo ucieszyłam się z tej paczki. Listonosz przyszedł akurat w tygodniu, który był pełen pracy i taki miły akcent pozwolił mi choć na chwilę zapomnieć o obowiązkach. :) Oszalałam na punkcie bransoletki (stworzonej specjalnie dla mnie!). Myślę, że nikogo to nie dziwi :) wystarczy spojrzeć na zdjęcie :) Piwi, bardzo dziękuję! :)

To etui na laptop zrobiłam... w lutym :):):) Wzór na niego znalazłam tutaj. Wnętrze zrobiłam z mięciutkiego, grubego polaru, z wierzchu natomiast jest grube płótno. Całość zapinana na dwa drewniane guziki.

Zapraszam również na candy do Filczakowa! Do wygrania magnesy, szydełkowe kolczyki no i oczywiście kot! - mój ulubiony!!!

Sesja: romantyczna

2011-05-24T20:24:00.000+02:00

modelka: Anna Marcinów
makijaż: Anita Boharewicz
zdjęcia: Joanna Chudzicka

Sesja: zebra

2011-05-20T22:30:00.001+02:00

modelka: Katarzyna Zahorodna
makijaż i stylizacja: Anita Boharewicz
zdjęcia: Joanna Chudzicka

Sesja: zielona

2011-05-09T11:44:00.005+02:00

makijaż: Oksana Niemęska
modelka: Marzena Chudzicka
zdjęcia: Joanna Chudzicka

Sesja: akt

2011-05-08T18:44:00.000+02:00

makijaż i stylizacja: Katarzyna Zahorodna
modelka: Natalia Bobrecka
zdjęcia: Joanna Chudzicka

Dzisiaj kończę zbieranie ankiet i zabieram się za pisanie. Dziękuję wszystkim Kreatywnym Kobietom, które zechciały mi pomóc. :) Pozdrawiam!

Ja to Ja

2011-05-07T20:21:00.001+02:00

Tydzień temu miałam okazję spróbować swoich sił jako fotograf na "profesjonalnej" ;) sesji fotograficznej, której owoce poznacie w najbliższych dniach. A ponieważ oprócz fotografowania zostałam pomalowana przez przemiłą wizażystkę Agatę, to na początek relacji z tejże sesji - Ja w roli głównej.

makijaż: Agata Stokłosa
zdjęcia: Marzena Chudzicka, czyli Marzenciuk
modelka: oczywiście Ja :)

Trochę szycia i zakupy

2011-04-30T11:11:00.000+02:00

Ostatnio większość wolnego czasu spędzam fotografując, szyjąc, spacerując. Po prostu robiąc wszystko byleby tylko nie siedzieć przy komputerze, do którego czuję bliżej niezidentyfikowany wstręt. Dlatego też tak dawno nie pisałam na blogu o moich kreatywnych poczynaniach. A było ich trochę, uszyłam kilka chusteczników, 3 identyczne torby na zakupy oraz moją pierwszą maskotkę. Oto ich zdjęcia:

Jako pierwszy będzie miś: Proszę Państwa oto miś. Miś jest bardzo grzeczny dziś...

... chętnie Państwu łapę poda :)

A oto reszta szycia:

No i jeszcze kilka zdjęć moich craftowych zakupów (kartonowe listki do muliny i pieczątki), czyli to, co lubię najbardziej - buszowanie po pasmanterii i Empiku! :))

Dziękuję również wszystkim, którzy zdecydowali się mi pomóc w pisaniu pracy i wypełnili ankiety. Wasze spostrzeżenia są dla mnie bardzo cenne, dlatego, jeśli któraś z Was czuje się KOBIETĄ Z PASJĄ i chciałaby mi jeszcze pomóc, to zapraszam tutaj. Ankiety zbieram jeszcze do końca tygodnia do 8 maja. Pozdrawiam!

Sukienka Seleny

2011-04-14T12:28:00.000+02:00

Dzisiaj swoją premierę będzie miała sukienka, którą uszyłam jako ostatnią. Niestety nie będę jej nosić, ponieważ została zamówiona na potrzeby sesji do dyplomu mojej koleżanki Anity ;) Założeniem było stworzenie sukienki takiej, jaką miała na sobie Jennifer Lopez w filmie Selena. Uszyłam ją z elastycznej dzianiny, a Marzenciuk nakleiła na nią uwaga.... 1300! maleńkich dżetów!!! Póki co prezentuję ją rozłożoną, ale obiecuję, że jak tylko będę miała zdjęcia z sesji, to zaraz się nimi z Wami podzielę. Poniżej również oryginał, na którym się wzorowałam.

Przypominam również o mojej ankiecie Dla ludzi z pasją, więc jeśli któraś z Was chciałaby mi pomóc, to zapraszam tutaj.

Pomocy! Akcja ankieta

2011-04-08T22:12:00.000+02:00

Ostatnio cierpię na brak czasu. Owszem, zdarza mi się coś uszyć, ale potem brakuje mi chwili, żeby to pokazać. Dlaczego tak się dzieje... hmmm, chyba dopada mnie pomału deadline, bo ostatnio muszę intensywniej myśleć o mojej pracy licencjackiej. Jej etap oceniam na zadowalający, aczkolwiek nie mogę sobie teraz odpuścić, gdyż czeka mnie zasadnicza część jaką jest diagnoza. I z tym chciałabym się zwrócić do Was, drogie koleżanki z blogowej ławki. :)

Tematem mojej pracy jest Pasja/zamiłowanie i jej rola w życiu człowieka dorosłego. Żeby poznać, co dla ludzi z pasją oznacza pojęcie 'mieć pasję' oraz to, jak wpływa ona na nasze życie, chciałabym przeprowadzić z Wami ankietę. Jest to 8 krótkich pytań otwartych dotyczących właśnie zamiłowań. Dzięki nim, będę mogła wykazać jak ważna są one dla nas - kobiet, które posiadają bloga poświęconego swojemu zamiłowaniu. Ankieta jest całkowicie anonimowa, więc jeśli któraś z Was zechciałaby mi pomóc (i nauce, oczywiście ;))) to proszę o pozostawienie komentarza z mailem pod tym postem, żebym mogła wysłać do was ankietę wraz z instrukcją. Do kilku z Was pozwolę sobie wysłać takiego maila już dzisiaj, z prośbą o pomoc.

Tak więc, jeżeli któraś z Was byłaby chętna mi pomóc, to proszę napiszcie :)
Jedyne kryteria wyboru osób, które mogą wziąć udział w ankiecie to: musi być to kobieta powyżej 18 roku życia, która prowadzi bloga dotyczącego swojej pasji/zamiłowania.

Z góry wszystkim Wam dziękuję i pozdrawiam :)

Idziemy na zakupy!

2011-02-24T16:07:00.000+01:00

Od kilku dni nie mam już na co narzekać. W ciągu dnia mamy piękne słońce, a zimowe szarości odeszły w niepamięć. :))) Torba jaką ostatnio uszyłam powstała z myślą o tonie książek jakie zdarza mi się taszczyć ze sobą z biblioteki. Na raz wypożyczam ich nawet kilkanaście, więc nowa torba do ich noszenia była absolutnie konieczna! ;)) Znalazłam czerwony, mocny materiał i powstała taka oto torba ekologiczna (do biblioteki i na zakupy), z długimi uchwytami, jakoby dobrze było ją nosić na ramieniu :))))

Czary mary w kuchni

2011-02-22T13:06:00.000+01:00

Dzisiejsza słoneczna pogoda lepiej mnie nastraja, choć za oknem jest dużo poniżej zera :)) Dlatego też dzielę się z Wami moimi zaległościami krawieckimi. Mówiąc zaległości mam na myśli te wszystkie uszyte przedmioty, które powstały w ostatnim tygodniu, ale jeszcze nie miały swoich pięciu minut w przestrzeni internetowej. Wbrew moim wcześniejszym poczynaniom, nie jest to kolejna torebka czy spódnica (choć wczoraj kupiłam materiał na moją pierwszą bluzkę!!!), ale tym razem moje oczy powędrowały do smutnych brązowych poduszek na krzesła. Uszyłam więc cztery kwiatowe poszewki. Nie wiem jak mogłabym się nad nimi rozwodzić :)))) więc tego robić nie będę. Zobaczcie sami:)

Pasiasta spódnica

2011-02-21T15:40:00.000+01:00

Od dłuższego czasu zabieram się do napisania tego posta. A ślimaczę się tak z pewnego prozaicznego powodu - pogody. Tak! To właśnie ona jest powodem mojego niechcenia! Chyba nie tylko mojego, gdyż ostatnio na niejednym blogu czytam, że nie możecie się zabrać do pracy przez tą szarą, usypiającą nawet najbardziej aktywne osobniki pogodę. Ja najchętniej leżałabym przed telewizorem z kubkiem czerwonej herbaty, z dobrym filmem na deser i tak... calutki dzień. ;) Jednakże po godzinie takiego "NICnierobienia" dręczą mnie zawsze wyrzuty sumienia z powodu marnowanego na mało efektywne zajęcia czasu. Tak więc nietrudno o podły humor.

Jednakże w przebłysku zimowego słońca (które przez większą część zimy oczywiście chowa się wrednie za szaroburymi chmurami) usiadłam do maszyny i stworzyłam spódnicę. Materiał urzekł mnie od pierwszego wejrzenia, kiedy to zobaczyłam tę 'zasłonę' w secondhandzie. Czy wy też uważacie, że te najładniejsze, najbardziej oryginalne i w ogóle naj tkaniny, można spotkać właśnie w tego typu sklepach? W moim rodzinnym mieście jest sporo sklepów z tkaninami, ale gdzie się nie ruszę, każdy z nich oferuje same nijakie, szare i smutne materiały. Nie uświadczysz tutaj drobnych kolorowych wzorów, czy drobniutkiej kratki, których tak łapczywie poszukuję. A o tkaninach nadających się na patchwork można pomarzyć! Po prostu PLAŻA!!!

Ale wracając do spódnicy :) to nie uszyłam jej z żadnego wzoru, choć miałam ochotę wreszcie skorzystać z jakiegoś wykroju z Burdy. Niestety mój materiał był dłuuuugi a szeroki na zaledwie 40cm :))). Musiałam więc kombinować i zszywać. :) Z przodu trzy zakładki - kontrafałdy (to chyba tak się fachowo nazywa:))). Z tyłu jest marszczona. A całość prezentuje się tak:

Filcowany naszyjnik

2011-02-09T20:39:00.000+01:00

Dzisiaj definitywnie zakończyłam sesję, egzaminy za mną i teraz mogę się zająć tylko tym co lubię. :) Jak ja długo na to czekałam... Już zaczęłam szyć spódnicę, tym razem według własnego 'zmyślonego' wzoru :) Mam z nią trochę problemów, ale niedługo powinnam skończyć. :) W ostatnim czasie zgromadziłam górę materiałów i teraz muszę się nimi zająć ;) Kto by powiedział, że szycie aż tak mnie wciągnie...

Wczoraj skończyłam naszyjnik z filcowanych kulek. Długo nie wiedziałam jak go zrobić, żeby wyglądał sensownie. Nie było to proste, bo znając moją wytrwałość przy tymże zajęciu, wyfilcowałam tylko 5 kulek. I wystarczy! Ręce po tym tak niemiłosiernie mnie bolały, że czułam wszystkie kości... Tak więc, kiedy zaczęło mi brakować miejsca w przydasiowym kuferku, postanowiłam się z nimi rozliczyć. W wyniku naszej nierównej walki, powstało to oto cudo:

W poniedziałek wysłałam paczkę z wygranym candy. Oby tylko poczta stanęła na wysokości zadania i przesyłka jak najszybciej trafiła do właścicielki! ;) Pozdrowienia dla czytających!

And the winner is...

2011-02-05T17:30:00.001+01:00

... ale o tym za moment. Przede wszystkim chcę wam bardzo podziękować za udział w candy, za wszystkie komentarze, za to, że dzięki nim mogłam poznać wiele nowych, ciekawych blogów. Nie spodziewałam się tak dużego zainteresowania, więc te 43 głosy przeszły moje najśmielsze oczekiwania. Miło mi również, że kilkoro z was postanowiło zostać ze mną na dłużej. :)

Losowanie odbyło się z największą powagą w filiżance :) A wylosowana została...

Gratuluję niw@ i proszę o przysłanie adresu do wysyłki na mail: ell.clavell@gmail.com

Filcowanie i dodatek do CANDY

2011-01-29T14:43:00.000+01:00

W tym tygodniu znalazłam chwilę na filcowanie na mokro. Nie przepadam za tą dyscypliną, :) bo nigdy nie potrafię zapanować nad tym, co próbuję zrobić. Kwiatek nigdy nie przypomina kwiatka, płatek kółka, którym powinien być, a etui na telefon... szkoda gadać! Mimo niepowodzeń postanowiłam spróbować raz jeszcze. Tym razem filcowałam koraliki. Jednak nie te zwykłe, okrągłe, ale te kolorowe, robione z długich rurek, a potem cięte nożyczkami. Prawda, że są urocze? ;)

Koralików wyszło mi sporo, więc postanowiłam dodać kilka do Mojego Candy. Będą idealne do kolczyków, kartek, itp. Został jeszcze tydzień na wzięcie w nim udziału, więc serdecznie wszystkich zapraszam i dziękuję tym, którzy już się zapisali. :)

Candy

2011-01-14T13:56:00.002+01:00

Minęło już pół roku odkąd dołączyłam do blogowej społeczności. :) I muszę przyznać, że było warto. Do tej pory odwiedziły mnie osoby z ponad 20 krajów, a aż 10 z nich postanowiło mój blog obserwować :) Bardzo Wam za to dziękuję, a żeby te półroczne urodziny hucznie uczcić ogłaszam CANDY. ;)

Jak wziąć udział w candy:
1. Zostawić komentarz pod tym postem. Ważne by zamieścić w nim adres swojego bloga lub, jeśli go nie posiadasz, adres e-mail.
2. Skopiować i zamieścić na swoim blogu powyższe zdjęcie z linkiem z informacją o moim candy.

*** Na komentarze czekam do 4 lutego do godziny 0:00 *** Losowanie 5 lutego ***

W skład słodkości wchodzą: świąteczny materiał 40x100cm, kolorowe wstążki: pomarańczowa w paski, granatowa i kremowa, dwie koronki, dwa zamki 18cm, kolorowe kwiatki idealne do wszystkiego, niebieska kokarda, koraliki plastikowe, drewniane i te kokosowe (moje ulubione:)), mnóstwo guzików tych do przyszywania i oblekania materiałem, 2 zapięcia magnetyczne do torebek, element-agrafka do zrobienia broszki, ćwieki, czerwona gwiazdeczka, nity i uszyty przeze mnie chustecznik. A oto szczegóły:

Torba XXL

2011-01-08T14:34:00.002+01:00

Niebieski to mój ulubiony kolor. Dlatego też nie powinno nikogo dziwić, że torba, którą uszyłam dla siebie powstała właśnie z niebieskiej eko-skóry. :) Jest duża - 40x32x16cm, pakowna, z kilkoma praktycznymi kieszonkami, zwykłymi i tymi "elastycznymi" z wszytą gumką. Uchwyty wzmacniane są liną kupioną w sklepie budowlanym ;) Miałam z nimi nie lada problem, ponieważ zależało mi na tym, by były wytrzymałe i wygodne. Zastanawiałam się nad wieloma wersjami, ale w końcu postawiłam na klasyczne.

Muszę przyznać, że torba jest bardzo wygodna, a kieszonki "elastyczne" są niezastąpione - idealne nawet na kubek termiczny :) :) :)

Nowy początek

2010-12-29T13:32:00.001+01:00

Weszłam wczoraj na jeden z obserwowanych blogów i przeżyłam niemały szok. Otóż w pasku ulubionych blogów widniał mój blog a pod nim szczery do bólu podpis - 5 tygodni temu! Czas mi szybko zleciał na pisaniu pierwszego rozdziału pracy licencjackiej, zaliczeniach i innych tego typu "studenckich umilaczach". W tym czasie nie usiadłam ani razu do maszyny, nie projektowałam, nie wymyślałam nowych torebek. Było nudno i ciężko zarazem, bo Serce podpowiadało "zróbmy coś!", a Rozum sprowadzał mnie na ziemię piszcząc "jeszcze tego nie zrobiłaś!". Grrr... No i tak minęło całe 5 tygodni.

Dziś czas przerwać złą passę i zorganizować się na tyle, by czasu starczało mi na to i na tamto:) Dlatego też chcę się z Wami podzielić moim wielkim szczęściem, gdyż spełniło się moje wieeelkie marzenie. W wakacje napisałam dziwnego, pokrętnego posta o tym, że nie będę mieć czasu na blogowanie, by właśnie to marzenie spełnić. To był bardzo dziwny post. ;) No ale do rzeczy, bo czas się wytłumaczyć. Otóż ten brak czasu spowodowany był ciężką pracą w "Halo, Dzień Dobry...", że tak to nazwę, a Moim Wielkim Marzeniem był Nikon.... No i spełniło się! :) :) :)

Już się powoli do siebie przyzwyczajamy, ale wciąż mam problemy z poprawną ostrością. Czy wy też macie wstręt do instrukcji obsługi? Ja jak widzę te setki stron, to mówię sobie: NIE MA MOWY! Potem jednak i tak mięknę, bo bez niej się jednak nie da :) Tak więc czas już na tytułowy nowy początek i nową energię do robienia zdjęć. Oj, tak bardzo mi jej teraz potrzeba :)

By was, czytających nie zanudzić samym czytaniem, przedstawiam Wam dzisiaj dwa moje psiaki. Za zdjęcia oczywiście odpowiedzialny jest Pan (i ja) widoczny na zdjęciu powyżej :) :) :)

Dama w zielonej, świątecznej kokardzie to Pchełka:

Zaś prezent z czerwoną kokardą to słodka Beza:

To na tyle w psiej kwestii. Na zakończenie dodam tylko, że wczoraj grzecznie pracowałam przy maszynie i już niebawem skończona będzie kolejna torebka, tym razem moja :) Tak więc, Do Zobaczenia!

Mój pierwszy tutorial

2010-11-20T08:07:00.002+01:00

Dzisiaj podzielę się z Wami moim pierwszym tutorialem. Jak zrobić etui na szydełka? Hmmm... w sumie to nie takie trudne. :) Ale od początku:

Co jest potrzebne:
- 1x materiał 28x30cm
- 1x podszewka 28x30cm
- 1x materiał 28x12cm
- 50cm tasiemki bawełnianej

1. Weź najmniejszy kawałek materiału 28x12cm. Jeden z dłuższych boków zabezpiecz zygzakiem. Następnie zaprasuj go na długość ok 1cm i przeszyj wzdłuż.

2. Weź podszewkę i na jej prawej stronie, przy boku długości 28cm, połóż obszyty materiał (prawą stroną do góry). Ułóż równo, pospinaj szpilkami i przeszyj ok 0,5cm od brzegu, tak, by całość tworzyła kieszonkę. Dzięki temu, kiedy w następnym etapie będziemy tworzyć przegródki, unikniemy niespodziewanych nierówności.

3. Przy użyciu kredy krawieckiej narysuj przegródki - 10 x 1cm, 8 x 1,5cm i 1 x 2cm. Przegródki mają różne wielkości, żeby zmieściły się do nich różne rozmiary szydełek.

Żeby mieć pewność, że przegródki będą równo na środki materiału, zrób to w ten sposób:
1) wyznacz środek materiału na którym będą przegródki
2) z lewej i prawej strony od środka odmierz po 12cm
3) teraz od lewej strony możesz zacząć rysować przegródki

4. Przeszywaj teraz wzdłuż narysowanych linii. Pamiętaj by szyć od brzegu materiału (nie od środka), dzięki czemu unikniesz nieładnemu układaniu się materiału. Pamiętaj, również by przeszywać przegródki tylko do górnego ściegu, nie do końca (!). Pozwoli to w dalszym etapie ukryć przyszycie tasiemki (patrz punkt 12).

5. Wywiń wszystkie nitki na lewą stronę i pozawiązuj je.

6. Główny kawałek materiału 28x30cm - prawą stroną, przyłóż do prawej strony przegródek.

7. Pospinaj szpilkami i obrysuj równo w sposób pokazany na zdjęciu. Przeszyj całość pamiętając, by zostawić niewielki otwór na górze (żółta strzałka), przez który wywiniemy etui na prawą stronę.

8. Obetnij dolne rogi i wyrównaj materiał przy klapce obcinając niepotrzebne trójkąty. Po wywinięciu na prawą stronę całość wyprasuj.

9. Przeszyj górę klapki (tam, gdzie jest otwór do wywinięcia) w odległości ok 3mm od brzegu.

10. Złóż etui tak, jak na zdjęciu. Upewnij się, że lewa i prawa strona są równo złożone. Klapka powinna zachodzić na przegródki ok 2cm. Przeszyj wzdłuż klapki tak jak pokazuje strzałka, również w odległości 3mm od brzegu.

11. Tasiemkę wykończ ręcznie z obu stron, by uniknąć strzępienia.

12. Złóż etui na cztery zaczynając od prawej strony do środka. Z tyłu etui, mniej więcej na środku, przyszyj tasiemkę. Tasiemka również powinna być przyszyta w połowie. Pamiętaj by zrobić to w taki sposób, żeby nie było widać śladu po szyciu w środki etui - ukryj szycie za kieszonką (!).

13. Powkładaj swoje szydełka i zawiąż etui na kokardkę. GOTOWE :)

Jeśli przyda Wam się mój tutorial, to proszę podzielcie się swoim etui zamieszczając pod postem komentarz i link do strony, na której będzie można zobaczyć wasze efekty. Na pewno zajrzę! :) Również w razie pytań służę pomocą. :)

Etui na szydełka c.d.

2010-11-19T22:33:00.000+01:00

W ostatni weekend udało mi się uszyć aż trzy etui na szydełka. Długo zastanawiałam się jakie materiały wybrać, no i kiedy w końcu się na coś zdecydowałam w ciągu dwóch dni uszyłam. :) Cieszę się tym bardziej, że już jutro podzielę się z Wami moim pierwszym tutorialem! Tak, wreszcie skończyłam! Jeśli którejś z was się on przyda będzie mi naprawdę bardzo miło. :) Chętnie też zobaczę jak wam się udało. To do jutra!

Ten już został adoptowany:

A te są bezpańskie:

Magia szycia

2010-11-14T09:17:00.049+01:00

Szycie to naprawdę przyjemne hobby. Jak jest coś potrzebne w domu, skrócenie spódnicy, czy obszycie firanek, zawsze można to szybko zrobić. Poza tym, masz świadomość, że zrobiłaś to sama. Dlatego też polecam każdemu, by spróbował swoich sił w szyciu na maszynie. Może z początku bywa ciężko, zrywa się nitka, wychodzi krzywo, ale i tak w końcu nadchodzi ten dzień kiedy sama z dumą powiesz - Ja to zrobiłam. ;)

Chustecznik - mała rzecz, a cieszy można by rzec. Uwielbiam je szyć, bo szybko widać efekt. W ogóle to wciąż nie mogę się nadziwić, jak to jest, że z kilku nieciekawie wyglądających materiałów powstaje coś użytecznego, a wynik końcowy nijak nie przypomina tych skrawków, które były na początku. Magia? Chyba coś w tym jest. :)

Różowa torebka

2010-11-13T18:29:00.000+01:00

Korzystając z tego, że różowego materiału w paski kupiłam baaardzo dużo, postanowiłam uszyć jeszcze jedną torebkę. Nigdy nie przepadałam jakoś szczególnie za różowym, ale teraz najchętniej nosiłabym obie na obu ramionach. ;) A co!

Koraliki i sklep

2010-11-12T11:44:00.000+01:00

Dzisiaj dzielę się z Wami szczęśliwą dla mnie wiadomością. Otóż znalazłam sklep, w którym będę sprzedawać swoje torebki! http://www.ellefant.pl/ Powoli zamieszczam tam przedmioty, które czekają na nowych właścicieli, więc serdecznie zapraszam. :)

Te koraliki dostałam na wyprzedaży w Empiku. Tak mi się spodobały, że kupiłam aż trzy paczki. Teraz już tylko czekam na 'twórczy zamysł' i do dzieła!

Bags again

2010-10-18T12:08:00.001+02:00

Skończyłam! Ostatnie torebki z cyklu "siedem nieszczęsnych" zostały wykończone! Wreszcie udało mi się je jakoś sensownie przyozdobić i teraz mogę je zaprezentować. Dzisiaj długo nie popiszę, bo zdjęć jest dużo i to dla nich muszę zostawić miejsce. :)

Te są z płótna.

Te bardziej klasyczne.

Każda z nich ma oczywiście kieszonkę na komórkę.

Kosmetyczka

2010-10-16T22:53:00.000+02:00

Zaczął się nowy semestr i mam coraz mniej czasu na małe przyjemności, szycie, czy zdjęcia. I choć czasem mam wrażenie, że nawet te maleńkie skrawki wolnego czasu marnuję, to staram się marnować ich jak najmniej. Zamykam powoli zaczęte projekty, szyję, ozdabiam, naszywam i staram się nie nudzić, choć za oknem wciąż tak ciemno, szaro i zimno(!), że ciężko się do czegokolwiek zmusić.

To kosmetyczka, o której wspominałam jeszcze w wakacje, że się robi i zrobić nie może. Długo nie mogłam znaleźć odpowiedniej tasiemki, bo nigdzie nie było granatu (a wydawałoby się, że to kolor podstawowy i wszędzie powinni go mieć). Cóż. Wreszcie znalazłam i uszyłam. Wciąż mam problemy z wszyciem zamka, ale może ten problem zniknie, kiedy zaopatrzę się w specjalną stopkę? Oby tak było, w końcu zamek - ważna rzecz.

Nowe torebki

2010-10-08T13:32:00.000+02:00

Jesień jak to jesień, bywa różna. Raz dni są szare i tak ponure, że nie mam siły wysunąć nosa zza kołdry, innym razem zaś budzi mnie przyjemne słoneczko i od razu wiem, że dzisiaj będzie dobry dzień. W takie ponure dni właśnie z wielkim trudem kończyłam szycie tych torebek. W sumie powstało ich 7 (!) z czego 4 są wykończone w 100%, reszta wciąż czeka na ozdobienie.

Dzisiaj możecie zobaczyć 2 z nich, a właściwie trzy, gdyż "biedroneczki" powstały 2 identyczne. Wzór z którego powstały, to ulepszona wersja małych torebek, które prezentowałam w wakacje. Są ciut większe i bardziej pakowne, pomieszczą: portfel, chustecznik, komórkę i szminkę :)

A tak wygląda zielona - "agrestowa" :)

Etui na szydełka

2010-10-05T20:57:00.000+02:00

Choć szydełko nie jest mi obce, to w wolnym czasie jednak wolę szyć i projektować nowe torebki niż szydełkować. Znam jednak kogoś, kto bez niego nie może się obejść, dzierga na okrągło i posiada wiele szydełek, które ciągle gubi! Jak tu więc nie pomóc takiej roztrzepanej osóbce? Ano trzeba pomóc...

... i tak oto powstało etui na szydełka dla Marzenciuka. Po dokładnej analizie potrzeb, uzgodniłyśmy, że niezbędne są dwa: jedno na szydełka do kordonka, drugie do wełny. Podzieliłyśmy się również zadaniami, ona projektuje, ja szyję. No i tak powstało takie oto dzieło naszych wspólnych rąk. W najbliższym czasie uszyję kolejne etui i przy tej okazji powstanie mój pierwszy tutorial - czyli jak zrobić etui na szydełka. ;)

Cukierkowy naszyjnik

2010-09-18T20:48:00.003+02:00

Ten jak napisałam "cukierkowy naszyjnik", zmusił mnie do nie lada wysiłku umysłowego, gdyż choć na pierwszy rzut oka wydaje się niczym skomplikowanym, taki właśnie był. Ten piękny różowy materiał kupiłam w czerwcu, czyli bardzo dawno temu. Wygrzebałam go w koszu z resztkami, w sklepie z tkaninami pod przejazdem kolejowym we Wrocławiu. Od razu spodobała mi się ta dziwna tkanina, delikatna i różowa. Swoją drogą, ciekawe do czego będę to nosić. ;) Ale do rzeczy. Ułożenie materiału to żadna filozofia, ale żeby jeszcze wyglądał tak jakbym sobie tego życzyła! A tu wręcz przeciwnie, wszystko zamiast ładnie się układać, zwisało niepozornie na perłowych koralikach! Oczywiście o efekcie nie było mowy, więc ja musiałam coś wymyślić, a kokarda odczekać kwarantannę, aż znowu zachce mi się za nią zabrać. W rezultacie do środka włożyłam kilka warstw miękkiego tiulu, dzięki czemu całość wygląda jak należy :)

Zamieszczam też dzisiaj zdjęcia kolejnej torebki. Tym razem zrobiłam ją dla mojej Mamy. Te koła marzyły się jej od dawna, więc tym bardziej cieszę się, że już będzie mogła ją nosić :) Szkoda tylko, że lato dobiega końca i nie nacieszy się nią zbyt długo.

Pomysł na naszyjnik ze sklepu Anthropologie

Maleństwo

2010-09-16T15:17:00.000+02:00

Tym razem pokazuję swoje najmniejsze dzieło. W całości uszyte zostało na maszynie, co nie było łatwym zadaniem. Musiałam się nieźle namęczyć, żeby wszyć porządnie zamek, ale jak to zrobić, kiedy całość ledwo wystaje spod stopki maszyny?

Tak szczerze mówiąc, to reszta wcale nie była łatwiejsza do szycia... :)

Ta maleńka kosmetyczka o wymiarach 5x7cm ma do spełnienia poważne zadanie, a mianowicie jej życiową rolą będzie opiekowanie się wsówkami do włosów mojej koleżanki - baletnicy, o której już kiedyś wspominałam. Poważne zadanie, prawda? ;) Myślę jednak, że sobie poradzi. Zwłaszcza że jako wierny kompan zaopiekuje się nią chustecznik.

Zmałpowana torba

2010-09-13T16:30:00.001+02:00

W ostatnim czasie uszyłam kolejną torbę wg wzoru vpp. Można by powiedzieć, że powoli dochodzę do wprawy, jednak i tym razem nie obyło się bez pomyłek. Otóż zapomniałam w odpowiednim czasie naciąć uchwyty, co poskutkowało potrójnym (!) wywlekaniem całej torebki przez jedno wąskie ramię. A wierzcie mi, to nie jest łatwe zadanie. ;)

Tym razem torebka była szyta na specjalne zamówienie. Spędziłam nad nią kilka długich wieczorów między pracą a snem, ale opłacało się. Marta - nowa właścicielka na jej widok rzuciła mi się na szyję, tak jej się podobała! Wspólnie postanowiłyśmy, że ja ją uszyję, a ona ozdobi.Więc tak wyglądała w moim wydaniu:

A tak po metamorfozie u Marty:

Muszę przyznać, że efekt końcowy bardzo mi się podoba. Marta spisała się na medal, małpki zresztą też!

Chusteczkowy szał

2010-08-28T20:56:00.000+02:00

Każdemu z nas czasem zdarza się pociągać nosem, czy to z powodu smutku czy przeziębienia. Wówczas bez chusteczek ani rusz! Więc dlaczego by nie pocieszać się wtedy kolorowym chustecznikiem? Chusteczek w nim zmieści się bez liku, dlatego też jest bardzo praktyczny. Jest mięciutki i zawsze można się do niego przytulić. Na dodatek wzbogacony został o koronkowy wzorek, bo on także jest kimś wyjątkowym... ;-)
Czemu więc miałabym nie stworzyć całej chustecznikowej rodzinki? Oto ona:

ONA

2010-08-19T20:51:00.002+02:00

Pamiętacie zakupy, które prezentowałam na początku wakacji? Był to stos materiałów, trochę koronek i inne tego typu rzeczy. Otóż kupiłam wtedy materiał w paski, z którego długo nie wiedziałam co zrobić, a że ostatnio potrzebowałam torebki - powstała właśnie ONA. :) Uszyłam ją wg wzoru verypurpleperson, który już kiedyś wypróbowałam robiąc prezent dla marzenciuka.

Tym razem sama nie "ulepszałam" tego wykroju, bo ostatnio nie wyszło mi to na dobre. Jedyne co dodałam od siebie to wystrój podszewki, czyli kółeczko, do którego można przyczepić klucze, kieszonka na telefon i jeszcze jedna, nieco bardziej fikuśna, do której przyszyłam swoją metkę (otóż metek nigdy nie za dużo ;) nawiasem mówiąc). Serduszka z dżinsu przełamują tę monotonię pasków i sprawiają, że całość lepiej się prezentuje. Oj, a jak miło się ją nosi. Już wypróbowałam!

Makówka

2010-08-14T22:45:00.003+02:00

Ostatnio nie miałam czasu na blogowanie. Ostatnio nie miałam czasu na nic, szczerze mówiąc. Otóż ostatni tydzień był jak wyjęty z życiorysu z powodu pewnego szkolenia, które musiałam odbyć żeby... spełnić swoje marzenie :) Przynajmniej takiej wersji się trzymam i w ten sposób motywuję się, kiedy chcę to wszystko rzucić. Nie zdradzam póki co, o co dokładnie chodzi, gdyż tak już mam, że wolę nie zapeszyć. Jednak jak tylko się uda, to powiem o co chodziło ;)

W każdym razie oznacza to, że będę mieć teraz mniej czasu dla siebie i dla maszyny, do której ciągle mi tęskno. Niedokończone mam dwie torebki, kosmetyczkę i dwie bransoletki. Poza tym na swoją blogową premierę czekają chusteczniki i mini-mini-kosmetyczka na wsówki do włosów, ale najpierw muszą one trafić do właścicielki, żeby niespodzianka się udała. Tak więc stoję w miejscu i nie wiem którędy teraz. hmmm...

Póki co, żeby ten post nie był pusty, dodaję jedno z moich ulubionych zdjęć, zrobione na wyjątkowo ciekawej fotograficznie łące, gdzie teraz budują drogę :-/

Pierwsza spódnica!

2010-08-05T18:56:00.000+02:00

Jak zapowiadałam ostatnio, moja pierwsza spódnica została ukończona! Planowałam ją uszyć już dawno temu, kiedy to po raz pierwszy natrafiłam na blog verypurpleperson i zobaczyłam ten wzór. Niestety jednak, jak już wspominałam, ciężko było u mnie z mobilizacją :). Materiał w kwiaty idealnie komponuje się z granatową wstążką w prążki. Natomiast, by falbanka była porządnie wykończona, przyszyłam od wewnątrz fragment granatowej podszewki, tak, aby nie widać było lewej strony materiału.

Igłowe problemy

2010-08-02T19:51:00.001+02:00

W tym poście, tak dla odmiany, powracam do tematu szycia. Otóż uszyłam kolejną torebkę:) Można by pomyśleć, że jest to blog wyłącznie torebkowy, ale oświadczam, że w planach są również inne materiałowe cuda, jak spódnica, którą już jutro skończę! Czyli będzie też trochę ubraniowo mam nadzieję;).

Torebka zrodziła się w moim umyśle z wszelkimi detalami i starłam się ją bardzo dokładnie przemyśleć nim zabrałam się za szycie. Niestety tak się jednak nie da, bo podczas szycia, kiedy myślisz, że wszystko pójdzie sprawnie i w jedno popołudnie uszyjesz kolejną rzecz, okazuje się, że: a) zapomniałaś zrobić lamówkę do kieszonki, b) nie kupiłaś paska oraz metalowych ramek lub c) igła nie chce ci szyć! Koszmar. I tak z kilku godzin robi się kilka wyczerpujących dni, kiedy coraz bardziej tracisz nadzieję na skończenie czegoś, czego już nienawidzisz... No ale udało się i powstała torebka, która muszę przyznać zdaje egzamin. Ja natomiast dodatkowo nauczyłam się zmieniać igły i pojęłam, że nie da się wszystkiego uszyć jedną! Potrzebne ci są co najmniej 4 (przynajmniej o tylu na razie wiem), jedna uniwersalna, druga do dżinsu, inna do skóry i do stretchu.

Reasumując korzyści są podwójne: nauczyłam się trochę o igłach oraz wzbogaciłam o kolejną torebkę:)

W tej torebce spokojnie zmieszczą się książki. Wewnątrz ma kieszonkę na zamek (pierwszy raz w ten sposób go wszywałam!) i metkę El clavel, na zewnątrz zaś znajduje się spora kieszonka, która pomieści telefon i chustecznik :), którą starannie wykończyłam lamówką. Pasek kupiłam gotowy i przeszyłam go wielokrotnie na krzyż, by nie odpadł ;p To właśnie przy nim miałam nie lada problem, bo wszywając uchwyty do paska okazało się, że igła nie szyje tak grubej warstwy materiału i dopiero gdy kupiłam wspomniany wyżej zestaw igieł okazało się, że ta do dżinsu jest do tego idealna! :)

W kolejnym poście spódnica!

Ballerina

2010-07-31T23:24:00.000+02:00

Fotografie, które dzisiaj prezentuję zostały zrobione na popisie baletowym mojej drogiej koleżanki Oli. To było nie lada wyzwanie zmierzyć się z trudnymi warunkami technicznymi, niecodziennym oświetleniem oraz wieloma innymi trudnościami typu czyjaś głowa w kadrze ;). Zrobiłam kilkaset zdjęć, by potem móc wybrać tych kilka najlepszych i nie żałować, że akurat to ciekawe ujęcie nie wyszło z mojej winy. Następnie obróbka i walka z szumami, którą niestety przegrałam. Nie jest tak źle, choć zdjęcia straciły sporo na ostrości.

Ten wieczór był przede wszystkim dużym wyzwaniem dla Oli. Zatańczyła w sumie siedem razy i wielokrotnie to wyłącznie na niej skupiał się wzrok publiczności. Starałam się bardzo, by w pełni ukazać jej pasję, zaangażowanie i miłość do tańca. Czy to się udało? Nie wiem, oceńcie sami :)

A oto słynna Giselle i Ola w roli głównej.

Zabawa z Photoshopem

2010-07-29T09:20:00.006+02:00

Czas, aby aby na blogu zagościły zdjęcia niezwiązane z szyciem. Poprzedni post to zdjęcia przyrody zrobione w trybie makro. Natura i portret to moje ulubione tematy fotograficzne, dlatego też takie fotografie planuję tu zamieszczać:)

To zdjęcie zostało zrobione dawno temu, ale dopiero dzisiaj postanowiłam je odświeżyć. Znalazłam funkcję w Photoshopie, z której nigdy nie korzystałam, więc powstało kilka wariacji tego samego zdjęcia - autoportretu.

Pierwsze zdjęcia

2010-07-28T09:20:00.001+02:00

Granatowa eko-torebeczka

2010-07-27T09:00:00.001+02:00

Ta torebka czekała długo na swoją chwile sławy, gdyż uszycie jej nie było dla mnie prostą sprawą. Dodam, że jako samouk mam problem prawie ze wszystkim co dotyczy szycia. Sposób przyszycia zamka znalazłam kiedyś w internecie, więc i z tym w końcu jakoś mi poszło. Gorzej było z materiałem, który po wywinięciu na prawą stronę, źle się układał. Nie pomogło nawet prasowanie, chociaż nie wiem czy to w ogóle można prasować, bo to "ekologiczna skóra" ;) Tak czy siak z pierwotnego zamysłu jakim były zaokrąglone końce torebki nic nie wyszło więc obcięłam je na prosto. Myślę, że tak też jest dobrze, bo w ten sposób powinna się zawsze dobrze układać.

A co do aplikacji, to naszyłam ją ręcznie owijając nitką kolorowy sznurek. To była orka na ugorze, bo raz, że wbijanie igły w sprężystą skórę wiąże się z pokłutymi palcami, to dwa: bardzo, ale to bardzo nie lubię szyć ręcznie, więc tym bardziej musiałam się starać i namęczyć, żeby wszystko było równo. Zaś łańcuch, który kupiłam w Castoramie okazał się tak solidny, że dopiero męskie dłonie zdołały go zamocować :)

Zielona torba

2010-07-26T17:37:00.002+02:00

Ostatnio szycie na maszynie nie szło mi za dobrze. I to bynajmniej nie z powodu braku chęci, ale przez problemy z ową maszyną. Zaczęło się dosyć niewinnie, a skończyło na kompletnym unieruchomieniu jej. Zawiodły, najpierw igła, która przez to, że została źle założona wybiła dziurę w stopce (!), a następnie elektryka. Po ostatniej konserwacji miało być już wszystko ok, a tu nagle maszyna zaczyna szyć jak chce i kiedy chce - jak miało mnie to nie zniechęcić!? Ale powoli wszystko wróciło do normy, igła została dobrze założona, zasilanie zostało naprawione (choć wciąż nie wiadomo co było przyczyną - czyżby zła wola?). Pozostała tylko ta niewielka dziurka po igle, ale to jakoś przeżyję. Oby tylko teraz wszystko było naprawdę OK :)

Jeszcze przed tymi trudnościami uszyłam torbę dla siostry. Zrobiłam ją z materiałów z odzysku, granatowego dżinsu i zielonego płótna. Wzór, choć na początku wydawał się prosty, przysporzył mi trochę trudności przy wykańczaniu uchwytów przez co nie są idealne :( Marzenciuk jednak uważa, że jest śliczna i nie rozstaje się z nią na krok :) Zrobiła do niej nawet jedno ze swoich cudeniek - granatową broszkę ufilcowaną na mokro.

Dodam jeszcze, że jak widać na fotografii obok, moje metki są gotowe! Huraaaaaaaa!

Udane zakupy

2010-07-18T23:02:00.002+02:00

Kilka dni temu, kiedy jeszcze upały nie były tak straszne, wybrałam się na zakupy. Sklepy z tkaninami i pasmanterie to miejsca, które szczególnie lubię i zawsze spędzam w nich duuużo czasu. Tym razem po raz pierwszy zajrzałam do hurtowni tkanin, gdzie jak się okazało jest w czym wybierać. Materiały są piękne, kolorowe, przeróżne wzory i faktury, a do tego niskie ceny. Kupiłam tam dwie tkaniny: w pastelowe paski i w drobne czerwono-niebieskie kwiatuszki. Obie są piękne i już planuję kolejne torebki :) W innym sklepie kupiłam metr mojego ulubionego dżinsu i tiul, a w pasmanteriach bawełniane tasiemki na metki (już nie mogę się ich doczekać!), koronki, dużą czerwoną nić (5000m żeby nie zabrakło ;)), szpulki oraz olej do maszyny i niebieską kredę.

Oleju nie sfotografowałam, gdyż po użyciu nie wyglądał już reprezentatywnie. Teraz gdy maszyna przeszła wszelkie zabiegi konserwatorsko-porządkowe mogę szyć i szyć, wszystko powinno działać jak należy.

A tak zupełnie z innej beczki, to zrobiłam pierwszy chustecznik! Został uszyty wg wzoru verypurpleperson . Muszę przyznać, że bardzo mi się podobają jego oczy!

Pierwsze torebki

2010-07-16T12:14:00.004+02:00

Jeszcze w czasie sesji zmobilizowałam resztki sił i wykończyłam trzy małe torebki. Projekt jaki wymyśliłam zakładał wszelkiego rodzaju ulepszenia, tzn. zapięcie na magnes, kieszonkę na komórkę, metalowe uchwyty do paska i jego regulację. Montowanie tego wszystkiego nie było proste, ale z czasem doszłam do wprawy. Efekt końcowy bardzo mi się podoba, więc oto zdjęcia:

Ta w niebieskie kwiaty jest moja. ;) Będzie idealnie pasować do spódnicy którą planuję uszyć. Z serduszkiem jest dla mojej siostry, a ostania będzie na prezent.

Na dobry początek.

2010-07-07T19:21:00.001+02:00

Na dobry początek przydałoby się nakreślić powody, dla których powstał ten blog :) Przyznając się bez bicia, muszę powiedzieć, że stało się tak z czystego egoizmu! Otóż ma to być dla mnie pewien rodzaj motywacji do działania. Do tej pory obróbka zdjęć, porządkowanie folderów oraz wykańczanie różności z materiału zajmowały mi wiele, wiele czasu. Ale dość z tym! Od teraz wszystko będzie tip-top!